آرتروز زانو: انواع نشانه ها و علائم، علت، تشخیص و درمان

آرتروز زانو

آرتروز زانو التهاب و تجزیه غضروف مفصل زانو است. غضروف پوششی لغزنده روی انتهای استخوان ها است که به عنوان یک محافظ عمل می کند و به زانو اجازه می دهد تا به آرامی خم و راست شود. غضروف زانو انتهای استخوان ران، بالای استخوان ساق پا (درشت نی) و پشت کاسه زانو (کشکک) را می پوشاند. هنگامی که غضروف از بین می رود، فضای بین استخوان ها باریک می شود. در آرتروز پیشرفته، سایش استخوان روی استخوان و خارهای استخوانی (برجستگی روی استخوان) ممکن است ایجاد شود.

انواع آرتریت زانو کدامند؟


حدود 100 نوع آرتریت وجود دارد. رایج ترین انواعی که ممکن است زانوهای شما را تحت تأثیر قرار دهند عبارتند از:

استئوآرتریت

رایج ترین نوع موجود در این لیست است. استئوآرتریت باعث ساییدگی غضروف شما می شود(محافظ بین سه استخوان مفصل زانو). بدون این محافظ، استخوان‌های شما به یکدیگر ساییده می‌شوند. این مسئله می تواند باعث درد، خشکی و محدودیت حرکت شود. همچنین می تواند منجر به ایجاد خارهای استخوانی گردد. استئوآرتریت با گذشت زمان بدتر می شود.

آرتریت پس از ضربه

نوعی آرتروز است. غضروف به دنبال ضربه ای که به زانو وارد شده است شروع به نازک شدن می کند (مانند آسیب ناشی از تصادف اتومبیل یا ورزش های برخوردی). استخوان‌های شما به هم ساییده می‌شوند و علائم آن همانند آرتروز است: درد، سفتی و محدودیت حرکت. علائم آرتریت زانو ممکن است تا سال ها پس از ضربه شروع نشوند.

آرتریت روماتوئید

یک بیماری خود ایمنی است. یک سیستم ایمنی سالم زمانی که سعی می کند از شما در برابر عفونت، آسیب، سم یا مهاجم خارجی دیگر محافظت کند، باعث التهاب (داخلی یا خارجی) می شود. پاسخ التهابی یکی از راه هایی است که بدن شما از خود محافظت می کند. اگر به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید، سیستم ایمنی ناسالمی دارید که باعث ایجاد التهاب در مفاصل شما می شود؛ حتی اگر مهاجم خارجی وجود نداشته باشد. التهاب باعث درد، سفتی و تورم غشای مفصلی می شود که می تواند غضروف شما را نیز از بین ببرد.

علائم آرتریت زانو چیست؟


علائم آرتریت زانو

در اینجا به برخی از مهم ترین علائم آرتریت زانو اشاره می کنیم:

افزایش تدریجی درد

درد آرتریت معمولاً به آرامی شروع می شود، اگرچه در برخی موارد می تواند به طور ناگهانی ظاهر شود.

در ابتدا، ممکن است هنگام صبح یا بعد از مدتی عدم فعالیت متوجه درد شوید.

همچنین فعالیت هایی وجود دارند که ممکن است حین انجام آنها  اذیت شوید:

  • بالا رفتن از پله
  • هنگام نشستن و برخاستن
  • راه رفتن روی یک سطح صاف
  • مدتی نشستن

زانو درد که شما را از خواب بیدار می کند می تواند از علائم OA باشد.

برای افراد مبتلا به RA (آرتریت روماتوئید)، علائم اغلب در مفاصل کوچکتر شروع می شوند. آنها همچنین به احتمال زیاد متقارن هستند و هر دو طرف بدن را تحت تأثیر قرار می دهند. مفصل ممکن است گرم و قرمز باشد.

با OA، علائم ممکن است به سرعت پیشرفت کنند یا طی چندین سال ایجاد شوند که بسته به هر فرد متفاوت است. علائم می توانند بدتر شوند یا به مدت طولانی ثابت بمانند و روز به روز متفاوت باشند.

عواملی که ممکن است باعث بدتر شدن علائم شوند عبارتند از:

  • هوای سرد
  • استرس
  • فعالیت بیش از حد

علائم آرتریت روماتوئید معمولاً طی چند هفته ظاهر می شوند، اما می توانند در عرض چند روز ایجاد یا بدتر شوند. هنگامی که فعالیت بیماری افزایش می یابد، شعله ور شدن (flare) می تواند رخ دهد. علائم آن متفاوت است و می تواند باعث تغییرات دارویی شود.

تورم یا حساسیت

آرتروز زانو گاهی اوقات می تواند باعث التهاب شود.

در صورت بروز OA، ممکن است علائم به این شکل باشند:

  • تورم سخت، به دلیل تشکیل خارهای استخوانی (استئوفیت).
  • تورم نرم، زیرا التهاب باعث جمع شدن مایع اضافی در اطراف مفصل می شود.

تورم ممکن است پس از یک دوره طولانی عدم تحرک، بیشتر قابل توجه باشد، مانند زمانی که برای اولین بار صبح از خواب بیدار می شوید.

تورم مفاصل در RA شایع است، زیرا یک بیماری التهابی است.

افراد مبتلا به RA ممکن است علائم دیگری نیز داشته باشند، مانند:

  • تب
  • خستگی
  • احساس عمومی ناخوشی

سایر اندام های بدن که می توانند تحت تأثیر تغییرات التهابی قرار گیرند عبارتند از: چشم ها، قلب و ریه ها.

دلیل بروز این علائم این است که RA یک بیماری سیستمیک است، به این معنی که کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهد. این در حالی است که استئوآرتریت (OA) فقط بر روی مفصل آسیب دیده تأثیر مستقیم دارد.

کمانش و قفل

با گذشت زمان، آسیب به مفصل می تواند باعث ناپایدار شدن ساختار زانو شود. این مسئله می تواند باعث ناپایداری یا کمانش شود.

RA می تواند باعث آسیب به تاندون هایی شود که عضله را به استخوان پیوند می دهند و بر استواری و قدرت زانو تأثیر بگذارد.

خارهای استخوانی نیز می توانند با فرسایش غضروف و ساییده شدن استخوان ها به یکدیگر ایجاد شوند. اینها یک سطح ناهموار ایجاد می کنند که می توانند باعث چسبیدن یا قفل شدن مفصل شوند و خم شدن یا صاف شدن آن را سخت کنند.

صدای شکستن یا ترکیدن

هنگامی که زانوی خود را خم یا راست می کنید، ممکن است احساس ساییدن کنید یا صداهای ترک خوردگی یا ترکیدن را بشنوید. پزشکان به این حالت کرپیتوس می گویند.

این علائم زمانی رخ می دهد که شما مقداری از غضروفی را که به حرکات صاف کمک می کند، از دست داده باشید. هم OA و هم RA می توانند منجر به آسیب غضروف شوند.

هنگامی که غضروف آسیب می بیند، سطوح ناهموار و خار استخوان ایجاد می شود. همانطور که مفاصل خود را حرکت می دهید، این نواحی نامنظم به یکدیگر ساییده می شوند.

دامنه حرکتی ضعیف

تغییرات استخوانی و غضروفی که با استئوآرتریت زانو یا پس از آسیب دیدگی زانو رخ می دهند، می توانند حرکت صاف مفاصل زانو را سخت کند. حرکت دادن زانو برای راه رفتن، ایستادن و انجام سایر حرکات روزمره ممکن است سخت شود.

به دلیل درد و تورم ایجاد شده در اثر آرتریت روماتوئید ممکن است  برای افراد مبتلا به این بیماری خم  و راست شدن زانو یا راه رفتن سخت باشد. آسیب به مفصل نیز می تواند بر تحرک تأثیر بگذارد.

با گذشت زمان، ممکن است به عصا یا واکر نیاز داشته باشید تا به شما کمک کند تعادل و تحرک داشته باشید.

از دست دادن فضای مفصل

برخی از اثرات آرتریت بر روی زانو مشخص نیستنند. ابزارهای تشخیصی مانند اشعه ایکس زانو می توانند به تشخیص آسیب های داخلی کمک کنند.

غضروف به طور معمول فضایی را در اطراف استخوان ها اشغال می کند، جایی که مفصل را محافظت می کند. تصویر اشعه ایکس از زانو می تواند میزان آسیب غضروف را نشان دهد.

بدشکلی های زانو

ظاهر زانو می تواند در طول شعله ور شدن و با پیشرفت آسیب تغییر کند.

در RA، تورم و قرمزی در هنگام شعله ور شدن شایع است. در دراز مدت، التهاب مداوم می تواند منجر به آسیب دائمی به غضروف و تاندون ها شود. این مسئله می تواند شکل و ظاهر زانو را تحت تأثیر قرار دهد.

با استئوآرتریت، ماهیچه های اطراف زانو ضعیف می شوند و در نتیجه ظاهری فرورفته ایجاد می نمایند. زانوها می توانند شروع به حرکت به سمت یکدیگر یا خم شدن به سمت بیرون کنند.

تغییر شکل زانو  ممکن است گاهی به سختی قابل رؤیت باشد و گاهی شدید و ناتوان کننده به نظر برسد.

چه چیزی باعث آرتروز زانو می شود؟


شایع ترین علت آرتروز زانو افزایش سن است. تقریباً همه افراد در نهایت به درجاتی از آرتروز مبتلا می شوند. با این حال، عوامل متعددی خطر ابتلا به آرتریت را در سنین پایین افزایش می دهند.

 سن. با افزایش سن، توانایی غضروف برای بهبودی کاهش می یابد.

 وزن. وزن باعث افزایش فشار بر روی تمام مفاصل به خصوص زانوها می شود. هر پوند اضافه وزن، 3 تا 4 پوند فشار اضافه به زانوهای شما اضافه می کند.

وراثت. شامل جهش‌های ژنتیکی است که ممکن است فرد را بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز زانو قرار دهد. همچنین ممکن است به دلیل ناهنجاری های ارثی در شکل استخوان هایی باشد که مفصل زانو را احاطه کرده اند.

جنسیت. احتمال ابتلا به آرتروز زانو در زنان ۵۵ ساله و بالاتر بیشتر از مردان است.

آسیب های استرس مکرر

معمولاً به شغل فرد بستگی دارد. افرادی که مشاغل آنها شامل فعالیت هایی است که می تواند به مفصل فشار وارد کند، مانند زانو زدن، چمباتمه زدن، یا بلند کردن وزنه های سنگین (55 پوند یا بیشتر)، به دلیل فشار مداوم روی مفصل، احتمال بیشتری دارد که به آرتروز زانو مبتلا شوند.

ورزشکاری

ورزشکارانی که در فوتبال، تنیس یا دویدن طولانی مدت فعالیت می کنند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آرتروز زانو باشند. این بدان معناست که ورزشکاران باید اقدامات احتیاطی را برای جلوگیری از آسیب انجام دهند. با این حال، مهم است که توجه داشته باشید که ورزش متوسط ​​منظم مفاصل را تقویت می کند و می تواند خطر ابتلا به آرتروز را کاهش دهد. در واقع، ضعف عضلات اطراف زانو می تواند منجر به آرتروز شود.

بیماری های دیگر

افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید، دومین نوع رایج آرتریت، نیز بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز هستند. افراد مبتلا به برخی اختلالات متابولیک، مانند آهن اضافی یا هورمون رشد بیش از حد، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آرتروز هستند.

عوامل خطرناک آرتریت زانو کدامند؟


 

عوامل خطرناک آرتریت زانو

احتمال آرتریت به زمینه ارثی بیماری در خانواده و افزایش سن بستگی دارد. بیمارانی که اضافه وزن دارند و کسانی که مفصل زانوی آنها ضربه خورده است نیز ممکن است ساییدگی زودرس غضروف را تجربه کنند.

چه درمان هایی برای آرتروز زانو ثابت شده است؟


 

درمان برای آرتروز زانو

کاهش وزن

اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن ممکن است درد زانو را کاهش دهد و عملکرد را بهبود بخشد. بیشترین تأثیر را زمانی خواهد داشت که حداقل 5 تا 10 درصد وزن بدن خود را از دست بدهید.

ورزش کم برخورد منظم

ورزش‌های کم‌ برخورد مانند دوچرخه‌سواری، قایقرانی، شنا، ایروبیک در آب، پیاده‌روی و تای چی نشان داده‌اند که باعث کاهش درد و بهبود عملکرد می‌شوند. از فعالیت‌های پربرخورد (های ایمپکت) شامل دویدن و پریدن باید اجتناب شود.

یک فیزیوتراپیست می تواند به طراحی برنامه ورزشی مناسب برای شما کمک کند.

 داروها

برای علائم خفیف، داروهای موضعی اعمال شده روی زانو مانند ژل دیکلوفناک درد را تسکین می دهد و عوارض جانبی کمی دارد.

داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن مؤثرترین داروهای خوراکی برای درمان آرتروز هستند. برای اطمینان از استفاده ایمن، آنها باید تحت نظر پزشک مصرف شوند. قبل از شروع این داروها با پزشک خود صحبت کنید و از مصرف طولانی مدت مداوم خودداری نمایید.

 تزریق استروئید به زانو می تواند روزها یا هفته ها برای برخی از افراد با علائم پیشرفته تر مفید باشد. تزریق مکرر می تواند به مرور زمان به مفصل زانو آسیب برساند.

برخی از شواهد نشان می دهد که داروهای تجویزی مانند دولوکستین ممکن است برای برخی افراد تأثیر کمی داشته باشد.

 مخدرهایی مانند هیدروکودون و اکسی کدون توصیه نمی شود.

جراحی

 اگر علی‌رغم درمان و فیزیوتراپی درد و کم‌کاری دارید، شاید لازم باشد با پزشک خود در مورد تعویض کامل زانو مشورت کنید.

آیا درمان هایی وجود دارد که باید از آنها اجتناب کنم؟


درمان‌های زیادی برای آرتریت زانو ارائه شده اند که هیچ شواهدی مبنی بر تأثیر آنها وجود ندارد. این درمان ها اغلب گران هستند و به طور تهاجمی به بازار عرضه می شوند: کفی یا کفش های طبی خاص. گلوکزامین، کندرویتین و سایر مکمل ها؛ تزریق اسید هیالورونیک یا پلاسمای غنی از پلاکت؛ درمان با سلول های بنیادی؛ و جراحی های آرتروسکوپی شامل دبریدمان یا منیسکتومی جزئی.

سؤالات متداول


علائم آرتروز زانو چیست؟

علائم و نشانه های زیادی برای آرتروز زانو وجود دارد:

  • صداهای غژغژ کردن، تیک تیک، ساییدن یا ضربه خوردن (کرپیتوس).
  • مشکل در راه رفتن.
  • درد مفاصل که بسته به آب و هوا تغییر می کند (بهتر یا بدتر می شود).
  • سفتی مفصل.
  • کمانش زانو.
  • درد مفصل زانو که به کندی پیشرفت می کند یا دردی که به طور ناگهانی اتفاق می افتد.

برای آرتروز زانو چه کاری می توان انجام داد؟

درمان آرتروز زانو

  • تغییر در فعالیت هایی که ممکن است از شعله ور شدن درد و التهاب مفاصل جلوگیری کنند.
  • فیزیوتراپی برای بهبود قدرت و دامنه حرکتی.
  • کاهش وزن (در صورت نیاز) برای کاهش استرس وارد شده به مفصل.
  • مهاربندی زانو برای ایجاد ثبات بیشتر در مفصل.

آیا پیاده روی برای آرتروز زانو مفید است؟

پیاده روی برای بسیاری از بیماران مبتلا به آرتریت زانو یک گزینه فوق العاده است زیرا یک فعالیت کم برخورد می باشد که فشار بی موردی را به مفاصل وارد نمی کند. علاوه بر این، راه رفتن می تواند دامنه حرکتی زانو را افزایش دهد و از سفت شدن بیش از حد آن جلوگیری نماید.

آرتروز معمولاً از چه سنی شروع می شود؟

بیشتر در بین افراد بین 40 تا 60 سال شروع می شود. در زنان شایع تر از مردان است. داروهایی وجود دارند که می توانند  فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی را کاهش دهند و  باعث بهبود  درد و تورم مفاصل شوند.

آیا آرتروز زانو از بین می رود؟

هیچ درمانی برای آرتروز وجود ندارد، اما تعدادی درمان وجود دارد که ممکن است به تسکین درد و ناتوانی ناشی از آن کمک کنند.

علائم هشدار دهنده اولیه آرتریت چیست؟

علائم اولیه آرتریت

  • درد در مفصل
  • تورم و حساسیت مفاصل
  • خشکی مفاصل به خصوص در صبح
  • صدا یا احساس ساییدگی
  • درد در مفصلی که قبلاً آسیب دیده است
  • درد کشاله ران
  • درد مفاصل متقارن
  • درد یا سفتی در دست و پا

چگونه می توانم به طور طبیعی زانوهایم را چرب  و روان کنم؟

ماهی سالمون، قزل آلا، روغن زیتون، آجیل، آووکادو و مکمل های حاوی امگا 3 با فرم DHA مصرف کنید. این ها محافظ های مفصلی هستند که می توانید از آنها استفاده نمایید. مکمل‌های حاوی ترکیبی از سولفات گلوکزامین و کندرویتین ممکن است از دو جهت کمک کنند: روان‌کاری را افزایش و التهاب (و در نتیجه درد) را کاهش ‌دهند.

آیا آرتریت زانو با اشعه ایکس نشان داده می شود؟

به طور خاص، تصویربرداری با اشعه ایکس از مفصل مبتلا به استئوآرتریت، باریک شدن فضای بین استخوان‌های مفصل که در آن غضروف فرسوده شده است را نشان می‌دهد، همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است. تصویر رادیوگرافی قدامی خلفی (از جلو به عقب) از زانو که استئوآرتریت را نشان می دهد.

چگونه بفهمم درد زانوی من جدی است؟

در صورت مشاهده علائم زیر با پزشک خود تماس بگیرید:

  1. نمی‌توانید وزن را روی زانوی خود تحمل کنید یا احساس کنید که زانوی شما ناپایدار است یا از کار می افتد.
  2. تورم زانو داشته باشید.
  3. نمی توانید زانوی خود را به طور کامل دراز یا خم کنید.
  4. تغییر شکل آشکاری را در پا یا زانوی خود مشاهده می کنید.
  5. علاوه بر قرمزی، تب داشته باشید.

اگر استئوآرتریت درمان نشود چه اتفاقی می‌افتد؟

استئوآرتریت می تواند منجر به کندرولیز (تجزیه غضروف) شود، که یک شکستگی کامل غضروف است و منجر به شل شدن مواد بافت مفصلی می شود. استئونکروز، که مرگ استخوان است، یکی دیگر از موارد احتمالی است. استرس یا آسیب مکرر می تواند باعث شکستگی های استرسی شود که شامل ترک های مویی در استخوان نزدیک مفصل آسیب دیده می باشد.

مقالات مرتبط

تماس با ما
× مشاوره در واتساپ