نوار عصب و عضله + تفسیر نتایج الکترومایوگرافی(EMG)

نوار عصب و عضله

الکترومایوگرافی (EMG) به یک تست تشخیصی گفته می شود که میزان واکنش ماهیچه ها به سیگنال های الکتریکی ساطع شده از سلول های عصبی تخصصی به نام اعصاب حرکتی را اندازه گیری می کند. اگر فردی علائم بیماری عضلانی یا عصبی مانند بی‌حسی یا ضعف غیرقابل توضیح در اندام‌ها را داشته باشد، ممکن است پزشک آزمایش EMG را تجویز کند.

پزشکان اغلب آزمایش‌های EMG را همراه با آزمایش‌های سرعت هدایت عصبی (NCV) انجام می‌دهند. تست NCV نوع دیگری از تست الکترودیاگنوستیک است که پزشکان می توانند از آن برای شناسایی اعصاب آسیب دیده استفاده کنند. تست‌های EMG و NCV روش‌های ایمنی هستند و عوارض جانبی یا  جدی ندارند. با این حال، ممکن است ناراحتی و کبودی در نقطه ورودی سوزن ایجاد شود.

الکترومایوگرافی چیست؟


 

الکترومیوگرافی چیست

الکترومایوگرافی (EMG) یک روش تشخیصی است که وضعیت سلامت ماهیچه ها و سلول های عصبی کنترل کننده آنها را ارزیابی می کند. این سلول های عصبی به عنوان نورون های حرکتی شناخته می شوند. آنها سیگنال های الکتریکی را که باعث انقباض و شل شدن عضلات می شوند منتقل می کنند. سپس سیگنال ها به نمودار یا اعداد ترجمه می شود و به پزشکان در تشخیص مشکل کمک می کند.

هنگامی که فردی علائم اختلال عضلانی یا عصبی را نشان می دهد، پزشک معمولاً EMG را تجویز می کند. این علائم ممکن است شامل گزگز، بی حسی یا ضعف غیر قابل توضیح در اندام ها باشد. نتایج EMG می تواند به پزشک در تشخیص اختلالات عضلانی، اختلالات عصبی و اختلالاتی که بر ارتباط بین اعصاب و عضلات تأثیر می گذارد کمک کند.

برخی از پزشکان ممکن است به الکترومایوگرافی به عنوان یک معاینه الکترودیاگنوستیک اشاره کنند.

چرا الکترومایوگرافی انجام می شود؟


 

چرا الکترومیوگرافی انجام می شود؟

در صورت مشاهده علائمی که ممکن است نشان دهنده اختلال عضلانی یا عصبی باشند، پزشک ممکن است EMG را انجام دهد. برخی از علائمی که ممکن است نیاز به EMG داشته باشند عبارتند از:

  • مور مور
  • بی حسی
  • ضعف عضلانی
  • درد یا گرفتگی عضلات
  • فلج شدن
  • انقباض غیرارادی عضلات (یا تیک)

نتایج EMG می تواند به پزشک کمک کند تا علت اصلی این علائم را تعیین کند. علل احتمالی می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • اختلالات عضلانی، مانند دیستروفی عضلانی
  • اختلالاتی که بر توانایی نورون حرکتی برای ارسال سیگنال های الکتریکی به عضله تأثیر می گذارد، مانند میاستنی گراویس.
  • رادیکولوپاتی ها
  • اختلالات اعصاب محیطی که بر اعصاب خارج از نخاع تأثیر می گذارد، مانند سندرم تونل کارپال
  • اختلالات عصبی، مانند اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)

چگونه برای الکترومایوگرافی آماده شوم؟


 

چگونه برای الکترومیوگرافی آماده شوم؟

یک متخصص مغز و اعصاب توضیح می دهد که این روش چگونه کار می کند و در طی آزمایش و بعد از آن چه انتظاراتی باید داشت. در این مرحله، فرد می تواند هر سوالی را که دارد با متخصص مغز و اعصاب مطرح کند. همچنین فرد باید موارد زیر را باید به متخصص مغز و اعصاب اطلاع دهد:

  • مصرف هر گونه داروی بدون نسخه یا تجویز شده به ویژه داروهای رقیق کننده خون
  • اختلال خونریزی
  • دفیبریلاتور یا ضربان ساز قلب

هنگام آماده شدن برای آزمایش، فرد باید:

  • شب قبل یا صبح آزمایش حمام یا دوش بگیرید تا چربی اضافی پوست پاک شود.
  • چند روز قبل از انجام آزمایش استفاده از لوسیون ها، کرم ها یا روغن های بدن را قطع کند.
  • لباس های راحت و گشاد بپوشید.
  • هر گونه جواهرات، ساعت، عینک، یا سایر اشیاء فلزی را قبل از عمل بردارید.

در حین آزمایش


 

آزمایش الکترومیوگرافی

توضیحات زیر آنچه را که باید از آزمایش‌های EMG و NCV سوزنی انتظار داشت، توضیح می‌دهند.

روش EMG سوزنی

تست EMG سوزنی میزان واکنش عضلات به تکانه های الکتریکی را اندازه گیری می کند. یک متخصص مغز و اعصاب یا تکنسین یک یا چند سوزن نازک و استریل را به عضله وارد می کند. این ممکن است باعث ناراحتی جزئی در برخی افراد شود. سوزن ها فعالیت الکتریکی ماهیچه ها را در حالت استراحت و انقباض تشخیص می دهند. الکترودهای سوزنی این اطلاعات را به دستگاهی به نام اسیلوسکوپ منتقل می کنند که سیگنال های الکتریکی را به صورت امواج نمایش می‌دهد. پس از پایان آزمایش، متخصص مغز و اعصاب یا تکنسین، سوزن ها را برمی دارد.

این آزمایش معمولاً چندین عصب و ماهیچه را بررسی کرده و حدود 1 ساعت طول می‌کشد، اما بسته به اینکه متخصص مغز و اعصاب می‌خواهد چند عصب را آزمایش کند، ممکن است بیشتر طول بکشد.

روش NCV

روش NCV

متخصص مغز و اعصاب اغلب آزمایش EMG را در کنار آزمایش NCV انجام می دهد. تست NCV قدرت و سرعت تکانه های الکتریکی را هنگام حرکت در اعصاب اندازه گیری می کند. پزشکان اغلب از این نتایج در کنار نتایج آزمایش EMG استفاده می کنند تا تصویر کاملی از آنچه در اعصاب فرد می گذرد به دست آورند. در طول آزمایش NCV، متخصص مغز و اعصاب از فرد می خواهد بنشیند یا دراز بکشد. هنگامی که فرد آماده شد، یک الکترود را به پوست بالای عصب یا اعصاب تحت بررسی متصل می کند. الکترود دوم نیز در فاصله 20 میلی متری وصل می شود. این الکترود شوک های الکتریکی با ولتاژ پایین ساطع می کند که موجب فعال شدن عصب می شود. برخی از افراد ممکن است در طول این آزمایش ناراحتی خفیفی را تجربه کنند. با این حال، شوک الکتریکی نباید باعث درد شود و هر گونه ناراحتی معمولاً پس از پایان آزمایش برطرف می شود. الکترود، تکانه الکتریکی را هنگام عبور از عصب تشخیص می دهد و پاسخ را به مانیتور کامپیوتر منتقل می کند.

بعد از آزمایش


پس از آزمایش EMG، متخصص مغز و اعصاب یا تکنسین، پوست را تمیز می کند و فرد باید بتواند به فعالیت های عادی خود بازگردد. با این حال، ممکن است تا چند روز بعد کمی درد و کبودی تجربه شود.

خطرات الکترومایوگرافی چیست؟


 

خطرات الکترومیوگرافی

EMG یک آزمایش بسیار کم خطر است. با این حال، ممکن است در ناحیه ای که آزمایش شده احساس درد کنید. این درد ممکن است چند روز طول بکشد و می‌توان با مسکن های بدون نسخه مانند ایبوپروفن آن را تسکین داد. در موارد نادر، ممکن است در محل وارد کردن سوزن، احساس سوزن سوزن شدن، کبودی و تورم را تجربه کنید. اگر تورم یا درد بدتر شد حتماً به پزشک خود اطلاع دهید.

نتایج الکترومایوگرافی به چه معناست؟


 

نتایج الکترومیوگرافی

اگر نتایج شما نرمال نبود، می تواند نشان دهنده انواع شرایط مختلف باشد. بسته به اینکه کدام ماهیچه ها یا اعصاب درگیر شده اند، ممکن است نتیجه یکی از موارد زیر باشد:

  • سندرم تونل کارپال، وضعیتی که بر اعصاب دست و بازو تأثیر می گذارد. معمولاً جدی نیست، اما می تواند دردناک باشد.
  • فتق دیسک، وضعیتی است و زمانی اتفاق می افتد که بخشی از ستون فقرات شما به نام دیسک آسیب دیده باشد. این کار به ستون فقرات فشار وارد می‌کند و باعث درد و بی حسی می شود.
  • سندرم گیلن باره، یک اختلال خود ایمنی است که بر اعصاب تأثیر می گذارد. می تواند منجر به بی حسی، گزگز و فلج شود. اکثر افراد پس از درمان از این اختلال بهبود می یابند.
  • میاستنی گراویس، یک اختلال نادر که باعث خستگی و ضعف عضلانی می شود.
  • دیستروفی عضلانی، یک بیماری ارثی که ساختار و عملکرد ماهیچه ها را به طور جدی تحت تأثیر قرار می دهد.
  • بیماری Charcot-Marie-Tooth، یک اختلال ارثی که باعث آسیب عصبی، بیشتر در بازوها و پاها می شود.
  • اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) که به نام بیماری لو گهریگ نیز شناخته می شود. این یک اختلال پیشرونده و در نهایت کشنده است که به سلول های عصبی مغز و نخاع شما حمله می کند. تمام ماهیچه هایی که برای حرکت، صحبت کردن، غذا خوردن و تنفس استفاده می کنید را تحت تأثیر قرار می دهد.

چه زمانی باید در مورد الکترومایوگرافی (EMG) با پزشک تماس بگیرم؟


اگر موارد زیر را دارید با پزشک خود تماس بگیرید:

  • خونریزی که متوقف نمی شود.
  • درد یا حساسیت شدید در جایی که سوزن ها وارد پوست شده اند.
  • قرمزی، گرمی، تورم یا تب. اینها ممکن است نشانه های عفونت باشند.

سؤالات متداول


تست EMG برای تشخیص چیست؟

الکترومایوگرافی (EMG) یک روش تشخیصی برای ارزیابی سلامت عضلات و سلول های عصبی کنترل کننده آنها (نورون های حرکتی) است. نتایج EMG می تواند اختلال عملکرد عصبی، اختلال عملکرد عضلانی یا مشکلات انتقال سیگنال عصب به عضله را نشان دهد.

آیا آزمایش EMG دردناک است؟

آزمایش EMG ممکن است منجر به ناراحتی شود، اما درد آن را معمولاً می توان بدون نیاز به داروهای مسکن تحمل کرد.

برای آزمایش EMG چند سوزن وارد می شود؟

ممکن است پنج عدد سوزن یا بیشتر برای آزمایش لازم باشد. همچنین ممکن است با قرار دادن الکترود درد خفیفی را تجربه کنید، اما معمولاً این کار بدون درد است. اگر آزمایش دردناک است، باید به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا ممکن است در نتایج اختلال ایجاد کند.

این آزمایش چقدر طول می کشد؟

آزمایش ها معمولاً 60 تا 90 دقیقه طول می کشند. شما می توانید هر یک از فعالیت های معمولی خود مانند خوردن، رانندگی و ورزش را قبل و بعد از آزمون انجام دهید. هیچ عارضه جانبی پایداری از آزمایش ها نیز وجود ندارد.

بعد از آزمایش EMG چه احساسی دارید؟

پس از آن، در صورت داشتن هر گونه درد، ممکن است به شما مسکن داده شود. پس از آزمایش EMG، ممکن است برای چند روز احساس سوزن سوزن شدن داشته باشید و ممکن است در جایی که سوزن وارد شده است دچار کبودی های کوچک یا تورم شوید.

چرا یک پزشک آزمایش EMG را تجویز می کند؟

هنگامی که فردی علائم اختلال عضلانی یا عصبی را نشان می دهد، پزشک معمولاً EMG را تجویز می کند. این علائم ممکن است شامل گزگز، بی حسی یا ضعف غیر قابل توضیح در اندام ها باشد.

سوزن ها برای EMG کجا وارد می شوند؟

EMG سوزنی روشی تهاجمی است. با شلیک فیبرهای عضلانی، الکترودهای سوزنی در اعماق مختلف وارد ماهیچه ها می شوند. مشکل بیمار تعیین می کند که کدام عضلات مورد مطالعه قرار گیرند.

قبل از آزمایش EMG از چه چیزهایی باید اجتناب کرد؟

3 ساعت قبل از آزمایش سیگار نکشید. 2 تا 3 ساعت قبل آزمایش از خوردن یا نوشیدن غذاهای حاوی کافئین (مانند قهوه، چای و شکلات) خودداری کنید. لباس‌های گشاد بپوشید. ممکن است به شما لباس بیمارستان داده شود تا بپوشید.

آیا می توانم قبل از EMG از داروهای مسکن استفاده کنم؟

حداقل 5 روز قبل آزمایش از خوردن داروهایی حاوی آسپرین، داروهای ضدالتهاب بدون نسخه (مانند ادویل، آلو(Aleve)، آسپرین و غیره) یا NSAIDهای تجویزی (ناپروکسن، موترین و غیره) بپرهیزید.

آیا EMG می تواند ام اس را تشخیص دهد؟

هدف از EMG ارزیابی سلامت عضلات با اندازه گیری پاسخ آنها به تحریک است. این می تواند به پزشکان در تشخیص مولتیپل اسکلروزیس و سایر شرایطی که برای بیمار دارای ضعف عضلانی غیرقابل توضیح است کمک کند.

آیا EMG آسیب عضلانی را نشان می دهد؟

نتایج یک EMG می تواند اطلاعات مفیدی در مورد سلامت نورون های حرکتی و عملکرد ماهیچه های شما ارائه دهد. EMG می تواند مشکلات حرکتی، فشردگی عصب، آسیب های عصبی و تحلیل عضلانی را تشخیص دهد.

آیا EMG می تواند باعث تشنج شود؟

در برخی از بیماران مبتلا به صرع، خطر کمی وجود دارد و این روش ممکن است باعث تشنج شود. با این حال، این خطر کوچک تلقی می شود و در صورت وقوع می تواند توسط پزشک شما کنترل شود.

مقالات مرتبط

تماس با ما
× مشاوره در واتساپ