کمردرد: علائم، تشخیص و درمان درد کمر

کمردرد

کمردرد یکی از شایع ترین دلایلی است که افراد به خاطر آن، به پزشک  مراجعه می کنند. بسیاری از اشخاص به دلیل این عارضه شغل خود را از دست داده اند و می توان گفت که یکی از دلایل اصلی ناتوانی در سراسر جهان کمردرد است. خوشبختانه، شما می توانید اقداماتی را برای پیشگیری یا تسکین این عارضه انجام دهید. در صورتی که پیشگیری جوابگو نبود، درمان های خانگی ساده و همچنین حفظ فیزیک مناسب بدن، اغلب در عرض چند هفته کمر شما را بهبود بخشیده و آن را سالم نگه می‌دارد. معمولاً برای درمان کمردرد به ندرت نیاز به جراحی است.

کمر شما چگونه کار می کند؟


کمر شما چگونه کار می کند

ستون فقرات، یکی از قوی ترین قسمت های بدن است و انعطاف و قدرت زیادی به ما می دهد. این قسمت بدن، از 24 استخوان به نام مهره تشکیل شده است که یکی روی دیگری(روی هم) قرار دارند. دیسک هایی در بین این استخوان ها قرار دارند و همچنین تعداد زیادی رباط و ماهیچه در اطراف آنها برای حمایت از نخاع تشکیل شده اند. همچنین استخوان‌هایی در دنبالچه در پایین کمر وجود دارند که به هم جوش خورده‌اند و هیچ دیسکی در بین آنها وجود ندارد. در دو طرف ستون فقرات، از بالا به پایین، مفاصل کوچک زیادی به نام مفاصل فاست وجود دارند. طناب نخاعی از داخل مهره ها عبور می کند و در واقع مهره ها از آن محافظت می کنند. طناب نخاعی از طریق پایین جمجمه با مغز در ارتباط است و سپس با اعصابی که از فضاهای بین استخوان های ستون فقرات عبور می کنند به بقیه بدن متصل می شود. این اعصاب به عنوان ریشه های عصبی نیز شناخته می شوند. با افزایش سن، بخش های مختلف ستون فقرات مانند مفاصل، دیسک ها و رباط ها نیز فرسوده می شوند. این ساختارها معمولاً مستحکم هستند، اما با گذرعمر کمر شما سفت تر  شده و  خم شدن آن دشوارتر می شود.

علائم کمردرد


علائم کمردرد

کمردرد می تواند  به صورت درد موضعی در یک نقطه خاص بوده و یا ممکن است که در سراسر کمر پخش شود.  گاهی اوقات درد از کمر به نواحی دیگر بدن شما مانند باسن، پاها یا شکم سرایت می کند. شدت کمردرد برای هر فردی متفاوت است. بسته به نوع، علت و محل کمردرد، ممکن است موارد زیر را تجربه کنید:

  • افزایش درد با بلند کردن سنگینی و خم شدن.
  • بدتر شدن درد هنگام استراحت، نشستن یا ایستادن.
  • درد کمری که کم و زیاد می شود.
  • خشکی کمر در صبح هنگام بیدار شدن و کاهش کمردرد با فعالیت.
  • دردی که از پشت به باسن به ساق پا یا لگن کشیده می شود.

اگر درد شما پس از چند هفته بهبود نیافت یا هر یک از علائم زیر همراه با کمردرد شما اتفاق افتاد، باید به پزشک مراجعه کنید:

  • بی حسی و گزگز در کمر
  • درد کمر شدید که با دارو بهبود نمی یابد (به بخش درمان مراجعه کنید).
  • کمردرد پس از زمین خوردن یا آسیب دیدن پشت.

-کمردرد همراه با:

  • مشکل در ادرار کردن.
  • ضعف، درد یا بی حسی در پاها.
  • تب
  • کاهش وزنی ناگهانی

چه چیزی می تواند باعث کمردرد شود؟


چه چیزی می تواند باعث کمردرد شود

بیشتر درد های حاد در کمر به دلیل مشکلات فیزیکی است، به این معنی که در نحوه قرار گرفتن و حرکت اجزای کمر (ستون فقرات، عضله، دیسک‌های بین مهره‌ای و اعصاب) اختلال ایجاد می‌شود. چند مثال از علل فیزیکی که موجب کمردرد می شوند، عبارتند از:

مادرزادی

– نامنظم بودن اجزای اسکلتی مانند اسکولیوز (انحنای ستون فقرات)، لوردوز (قوس بزرگ غیرطبیعی در کمر)، کیفوز (قوس بیش از حد به سمت بیرون ستون فقرات)، و سایر ناهنجاری های مادرزادی ستون فقرات.

– اسپینا بیفیدا (شکاف مهره)که شامل رشد ناقص نخاع و  یا به دلیل نقص در پوشش محافظ آن است و می تواند مشکلاتی از جمله بدشکلی مهره ها و احساسات غیر طبیعی در کمر و حتی فلج شدن را به همراه داشته باشد.

صدمات

– رگ به رگ شدن (کشیدگی بیش از حد رباط و پارگی آن)، کشیدگی (پارگی در تاندون ها یا ماهیچه ها) و اسپاسم (انقباض ناگهانی یک عضله یا گروهی از عضلات)

– آسیب‌های تروماتیک به دلیل فعالیت و اتفاقاتی مانند ورزش، تصادفات رانندگی، یا زمین خوردن که می‌تواند به تاندون‌ها، رباط‌ها یا ماهیچه‌ها آسیب رسانده و باعث ایجاد درد شوند، همچنین موجب فشردگی ستون فقرات شده  و پارگی یا فتق دیسک  را به همراه دارند.

مشکلات دژنراتیو

– تحلیل رفتن دیسک بین مهره ای زمانی اتفاق می افتد که دیسک های لاستیک مانند با گذشت زمان و روند طبیعی پیری، فرسوده می شوند و خاصیت نرم بودن خود را از دست می دهند.

– اسپوندیلوز به تحلیل عمومی ستون فقرات همراه با ساییدگی و پارگی گفته می شود. طبیعی است که مشکلاتی در مفاصل، دیسک ها و استخوان های ستون فقرات با افزایش سن افراد، ایجاد شود.

– آرتریت یا سایر بیماری های التهابی در ستون فقرات، از جمله استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید و همچنین اسپوندیلیت، التهاب مهره ها.

مشکلات عصبی و نخاعی

– فشرده شدن عصب نخاعی، التهاب و یا آسیب رسیدن به آن

– کشیدگی عصب سیاتیک که رادیکولوپاتی نیز نامیده می شود،  عصب سیاتیک به عصبی گفته می شود که از باسن عبور کرده و به پشت پا امتداد می یابد، در صورتی که فشار به این بخش وارد شود، ممکن است که درد کمر شوک مانند و یا سوزش همراه با درد را به همراه داشته باشد که از باسن شروع شده و به پایین پا کشیده می شود.

– تنگ شدن محل نخاع، باریک شدن ستون فقرات که بر نخاع و اعصاب فشار وارد می کند.

– اسپوندیلولیستزیس(لیزخوردگی مهره های کمری)، زمانی اتفاق می‌افتد که مهره‌ای از قسمت تحتانی ستون فقرات از جای خود خارج ‌شود و اعصاب بیرونی ستون فقرات را تحت فشار قرار ‌دهد.

– فتق یا پارگی دیسک ممکن است زمانی رخ دهد که دیسک های بین مهره ای به هم فشرده شوند و به حالت  برآمدگی به بیرون درآیند.

– عفونت های مربوط به مهره ها، وضعیتی به نام استئومیلیت(عفونت استخوان) ایجاد می کند. عفونت دیسک های بین مهره ای که دیسکیت نامیده می شود. یا  عفونت و التهاب مفاصل ساکروایلیاک که قسمت تحتانی ستون فقرات را به لگن متصل می کند، بیماری ساکروایلییت نامیده می شود.

– سندرم دم اسب زمانی رخ می دهد که یک دیسک پاره شده به کانال نخاع فشار می آورد و روی دسته ریشه های عصبی کمری و ساکرال فشار می آورد. اگر این سندرم درمان نشود ممکن است آسیب عصبی دائمی ایجاد شود.

– پوکی استخوان (کاهش تدریجی در تراکم و استحکام استخوان که می تواند منجر به شکستگی های دردناک مهره ها شود).

-منابع ایجاد درد به غیر از ستون فقرات

سنگ کلیه می تواند باعث درد شدید در ناحیه کمر و معمولاً در یک طرف از  بدن شود.

آندومتریوز (تجمع بافت رحم در مکان هایی خارج از رحم).

فیبرومیالژیا (یک سندرم درد مزمن که به دلیل درد و خستگی گسترده عضلانی ایجاد می شود).

تومورهایی که به استخوان ستون فقرات، نخاع، اعصاب و یا بخش خارجی ستون فقرات فشار می آورند و یا آنها را تخریب می کنند.

بارداری (علائم درد کمر تقریباً همیشه پس از زایمان به طور کامل از بین می روند).

انواع کمردرد


انواع کمردرد

پزشکان و محققان انواع کمردرد را به روش های زیر توصیف می کنند:

  • کمردرد حاد به طور ناگهانی اتفاق می افتد و معمولاً از چند روز تا چند هفته طول می کشد.
  • کمردرد تقریباً حاد می تواند به طور ناگهانی یا در طول زمان ظاهر شود و 4 تا 12 هفته طول بکشد.
  • کمردرد مزمن ممکن است به سرعت یا آهسته ظاهر شود و بیش از 12 هفته طول بکشد.

چه کسانی دچار کمر درد می شوند؟


هر کسی ممکن است که دچار کمردرد شود. با این حال، عوامل متعددی وجود دارد که موجب افزایش خطر ایجاد کمردرد می شوند و می تواند شامل موارد زیر باشد:

– سطح تناسب اندام: کمردرد در میان افرادی که آمادگی جسمانی مناسبی ندارند بیشتر دیده می شود. به عنوان مثال، ضعیف بودن عضلات کمر و شکم ممکن است موجب شود که نتوانند به درستی از ستون فقرات حمایت کنند. همچنین اگر پس از مدتی  فعالیت نداشتن، ورزش سنگین انجام دهید، احتمال ایجاد کمردرد نیز برای شما بیشتر می شود.

– افزایش وزن: رژیم غذایی پر کالری و چربی، همراه با سبک زندگی بدون فعالیت، می تواند منجر به چاقی شود. این قضیه می تواند به کمر شما فشار وارد کند.

– شغل های پرخطر: مشاغلی که نیاز به بلند کردن اجسام سنگین، هل دادن، کشیدن یا چرخاندن  وسایل را دارند می توانند به کمر آسیب بزنند. پشت میز نشینی نیز ممکن است در ایجاد کمردرد نقش داشته باشد، به خصوص اگر وضعیت بدنی ضعیفی داشته باشید یا تمام روز را روی یک صندلی ناراحت بنشینید.

– سن: کمردرد با افزایش سن، به ویژه پس از 45 سالگی، شایع تر می شود.

– ژنتیک: در ایجاد برخی از اختلالاتی که باعث کمردرد می شوند، نقش دارد.

تشخیص کمردرد


تشخیص کمردرد

تشخیص صحیح  علت ایجاد کمردرد که تنها وابسته به علائم نباشد، امکان بهبود و درمان صحیح را افزایش می دهد. به عنوان پایه و اساس فرآیند تشخیص، بیمار باید شرح کاملی از علائم و همچنین سابقه پزشکی خود ارائه دهد. با استفاده از این اطلاعات، پزشک معمولاً می تواند دید کلی از منبع درد بیمار پیدا کند.

سابقه بیمار

قبل از شروع معاینه فیزیکی، از بیمار خواسته می شود اطلاعاتی در مورد علائم و سابقه پزشکی خود ارائه دهد. پرس و جوها معمولاً عبارتند از:

اطلاعات در مورد علائم فعلی

آیا درد در ساعات خاصی از روز، مانند زمان بیدار شدن از خواب یا بعد از انجام کار، اتفاق می افتد؟ بعد از مدتی بهتر می شود یا بدتر؟ درد تا کجا گسترش می یابد؟ آیا علائم دیگری مانند ضعف یا بی حسی همزمان وجود دارد؟ درد به چه شکل است؟ تیز، شدید یا آرام، داغ شدن یا سوزش؟

سطح فعالیت

آیا فرد به طور کلی سبک زندگی فعالی دارد یا کم تحرک است ؟ به عنوان مثال، آیا کار او مستلزم  آن است که طولانی مدت پشت میز  بنشیند و یا پشت یک خط مونتاژ بایستد؟ فرد چند وقت یکبار ورزش می کند؟

عادات خواب

به طورکلی، بیمار چند ساعت می خوابد؟ کدام وضعیت خواب را ترجیح می دهد؟ بیمار از چه نوع  تشک و بالشی استفاده می کند؟

وضعیت بدن

در چه نوع وضعیت بدنی احساس راحتی یا ناراحتی می کند؟ آیا بیمار معمولاً صاف می نشیند یا قوز می کند؟

صدمات

آیا فرد اخیراً دچار آسیب شده است؟ آیا در گذشته آسیبی دیده است که به کمردرد حال مرتبط باشد؟

پاسخ به این سؤالات تصویر کامل تری از زندگی روزمره بیمار را در اختیار پزشک قرار می دهد که احتمالات ایجاد کمردرد را مشخص می کند. تاریخچه پزشکی اغلب قوی ترین ابزار برای یافتن تشخیص صحیح است.

تست بدن

هدف از این کار،  معاینه فیزیکی  به منظور محدود کردن تعداد علت هایی است که موجب کمردرد شده اند. یک تست فیزیکی معمول برای تشخیص کمردرد شامل ترکیبی از مراحل زیر است:

لمس کردن

پزشک دستش را در امتداد کمر می کشد (لمس می کند) تا بتواند هرگونه اسپاسم یا سفتی عضلانی، نواحی حساس یا ناهنجاری مفصلی را پیدا کند.

معاینه اعصاب(نورونی)

این روش احتمالاً یک معاینه حرکتی است که شامل حرکت دادن مفصل ران، زانو و شست پا  با دست و  همچنین خم کردن آن (حرکت به جلو و عقب) می باشد. حرکت دادن مچ پا نیز  از جمله معاینه های حرکتی است. یک معاینه حسی احتمالاً شامل بررسی واکنش بیمار نسبت به لمس سبک، واکنش به سوزن یا تیزی  و یا سایر حواس در قسمت پایین تنه، باسن و پاها می باشد.

تست دامنه حرکت

ممکن است از بیمار خواسته شود تا در موقعیت های بدنی خاصی خم شود یا به خود بپیچد. این فعالیت‌ها معمولاً به این دلیل انجام می شوند که موقعیت بیمار را در زمان درد مشخص کند یا به عبارتی دیگر معلوم شود که آیا حرکات خاصی در بدن به دلیل درد محدود می‌شوند یا خیر.

تست رفلکس

در این روش واکنش پاهای بیمار برای مشخص شدن رفلکس های ضعیف و میزان قدرت عضلانی بررسی می شود. اگر رفلکس ها ضعیف باشد، ممکن است نشان دهنده این باشد که یک ریشه عصبی آن طور که باید واکنش نشان نمی دهد.

تست بلند کردن پا

از بیمار خواسته می شود که به پشت دراز بکشد و یکی از پاهای خود را تا حد امکان به صورت صاف بالا ببرد. اگر این تست بلند کردن پا موجب کمردرد شود، ممکن است که علت آن فتق دیسک باشد.

معمولاً پزشک بر اساس اطلاعات به دست آمده از تاریخچه پزشکی و همچنین معاینه فیزیکی بدن قادر به تشخیص کمردرد است و نیازی به انجام آزمایشات بیشتر نیست.

تست های تصویربرداری تشخیصی

گاهی اوقات برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر در مورد علت درد بیمار، اسکن تصویربرداری لازم است. اگر درد بیمار شدید باشد و یا در عرض دو تا سه ماه تسکین نیابد و یا حتی با درمان‌های غیرجراحی بهبود نیابد، ممکن است نیاز به انجام آزمایشات تصویربرداری باشد.

آزمایشات تصویربرداری رایج عبارتند از:

-اشعه ایکس برای بررسی استخوان های ستون فقرات استفاده می شود. اشعه ایکس ناهنجاری هایی مانند آرتریت، شکستگی، خار استخوان یا تومور را نشان می دهد.

-سی تی اسکن/میلوگرام تصویری مقطعی از ستون فقرات ارائه می دهد. در روش سی تی اسکن (توموگرافی کامپیوتری) اشعه ایکس به ستون فقرات تابانده می شود، سپس کامپیوتر آن را گرفته و به یک تصویر سه بعدی تبدیل می کند. این تصویر دقیق به پزشکان اجازه می دهد تا از زوایای مختلف ستون فقرات را بررسی کنند. گاهی اوقات میلوگرام پشت سر هم با سی تی اسکن انجام می شود که در آن رنگ به اطراف ریشه های عصبی تزریق می شود تا ساختارهای موجود در ستون فقرات مشخص شود و تصویر به وضوح بیشتری برسد.

MRI- یا تصویربرداری با تشدید مغناطیس، تصویری دقیق از ساختارهای ستون فقرات را بدون نیاز به تابش اشعه ایکس، به ما ارائه می دهد. MRI از ستون فقرات می تواند ناهنجاری های بافت های نرم مانند ماهیچه ها، رباط ها و دیسک های بین مهره ای را تشخیص دهد. همچنین ممکن است از MRI ​​برای تشخیص محل انحرافات یا رشد بیش از حد مفاصل در ستون فقرات استفاده شود.

-مطالعات تزریقی، در تزریق فلوروسکوپی، داروهای استروئیدی  به بخش های خاصی تزریق شده و موجب بی حسی موضعی در مناطق خاصی که ایجاد درد  می کنند، می شود. این روش در پیدا کردن منبع درد مفید است. علاوه بر آن از این روش برای توانبخشی بیمار نیز استفاده می شود و در برخی موارد نوع جراحی مورد نیاز را مشخص می کند.

گاهی اوقات پزشکان می دانند که چه چیزی باعث ایجاد کمردرد می شود، اما محل وقوع دقیق آن را پیدا نمی کنند، بنابراین از یک آزمایش تصویربرداری، برای تعیین محل دقیق  منبع درد استفاده می شود. تست های تصویربرداری برای بیمارانی که نیاز به جراحی دارند نیز تجویز می شود تا پزشکان و جراحان بتوانند از قبل برای روش جراحی، برنامه ریزی کنند. 

درمان کمردرد


درمان کمردرد

بسیاری از افراد به درمان گسترده برای کمردرد نیاز نخواهند داشت و داروهای مسکن بدون نسخه اغلب برایشان کافی است.

در موارد شدیدتر، ممکن است درمان‌های بیشتری لازم باشد، اما این روش ها معمولاً تحت نظارت دقیق پزشک ارائه می‌شوند.

دارو

اکثر قسمت های کمردرد با درمان با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، مانند:

– ایبوپروفن( Motrin، Advil)

– ناپروکسن( Aleve)

– مسکن هایی مانند استامینوفن (تیلنول)، نوع دیگری از مسکن ها هستند. آنها همچنین می توانند گزینه مناسبی برای کاهش کمردرد باشند، اگرچه این نوع مسکن ها خاصیت ضد التهابی ندارند.

اگر مشکلات کلیوی یا زخم معده دارید، مراقب داروهایی مانند ایبوپروفن باشید.

هرگز بیشتر از دوز توصیه شده توسط پزشک، داروهای بدون نسخه را مصرف نکنید، زیرا حتی این داروها ممکن است عوارض جانبی شدیدی در صورت مصرف نادرست داشته باشند.

سایر گزینه های دارویی عبارتند از:

پماد موضعی

محصولات موضعی ممکن است در کاهش کمردرد بسیار مؤثر باشند. بسیاری از این محصولات حاوی مسکن هایی مانند ایبوپروفن و لیدوکائین هستند و به شکل‌های زیر در بازار وجود دارند:

– ژل

– لوسیون

– کرم ها

– پچ(تکه:روی محل چسبانده می شود)

– اسپری ها

شل کننده های عضلانی

شل کننده های عضلانی نیز می توانند برای درمان کمردرد استفاده شوند، به خصوص زمانی که اسپاسم عضلانی موجب ایجاد درد شود. این داروها روی سیستم عصبی مرکزی برای کاهش درد اثر می‌گذارند.

داروهای ضد افسردگی

داروهای ضد افسردگی و سایر داروهای وابسته به آن گاهی اوقات می توانند بدون برچسب برای درمان کمردرد استفاده شوند. اگر کمر درد شما شدید باشد، پزشک می تواند آمی تریپتیلین که یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای است را تجویز کند، زیرا این دارو بر روی بخش های مختلف پاسخ درد تمرکز می کند. این داروی ضد افسردگی همچنین ممکن است برای دردهای مربوط به اعصاب بهتر عمل کند.

تزریق استروئید

پزشک شما همچنین ممکن است تزریق استروئید کورتیزون را برای نوع خاصی از کمردرد پیشنهاد دهد. به عنوان مثال، شخصی که کمردرد آن ناشی از درگیر شدن اعصاب باشد، ممکن است تزریق کورتیزون استروئید برایش مناسب باشد.

داروهای مخدر

اپیوئیدها داروهای ضد درد قوی تری هستند که می توانند برای دردهای شدیدتر تجویز شوند. این داروها مانند اکسی کانتین (OxyContin )و ترکیبی از استامینوفن و هیدروکودئین (Vicodin) روی سلول‌های مغز و بدن برای کاهش درد اثر می‌گذارند.

با این حال، به دلیل خطر اعتیاد، داروهای مخدر باید با احتیاط مصرف شوند.

عمل جراحی

جراحی معمولاً برای افرادی تجویز می شود که دارای ناهنجاری‌های ساختاری هستند و یا به درمان های غیرجراحی مانند دارو و … پاسخ نداده‌اند.

جراحی ممکن است گزینه برای افرادی باشد که:

– درد شدید و مداوم با ناهنجاری های ساختاری قابل شناسایی دارند.

– عصب تحت فشار که باعث ضعیف شدن ماهیچه ها می شود.

– نخاع تحت فشار که فعالیت های روزانه را محدود می کند.

طب جایگزین

درمان‌های جایگزینی که ممکن است روی منبع ایجاد درد تأثیر گذاشته و به کاهش کمردرد کمک کند عبارتند از:

– طب سوزنی

– ماساژ دادن

– درمان کایروپراکتیک

– درمان شناختی رفتاری (CBT)

– تکنیک های آرام سازی

قبل از انجام هر گونه درمان جایگزین حتماً با پزشک خود صحبت کنید. در صورتیکه کمردرد را تجربه می کنید، گزینه های درمان ارائه شده ممکن است برای شما مفید باشد.

درمان های خانگی کمردرد


می توان برای درمان کمردرد از روش های درمان خانگی و یا سنتی استفاده کرد. اگر در مورد این روش ها سؤالی دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

گرما و یخ درمانی

قرار دادن کیسه های یخ بر روی کمر ممکن است ناراحتی را تسکین دهد و همچنین به کاهش التهاب کمک کند.  این روش را می توان برای درمان  کمردردهای معمولی استفاده کرد.

توجه: یخ را مستقیماً روی پوست خود قرار ندهید. آن را در یک حوله یا پارچه نازک بپیچید تا از آسیب به پوست خود جلوگیری کنید.

همچنین کمپرس گرم نیز می تواند درد و التهاب را کاهش دهد. حتماً مدت زمان تغییر میان گرما و سرما را در نظر بگیرید.

تمرینات

تمرینات برای بهبود وضعیت بدن و تقویت عضلات پشت و شکم ( به نام عضلات مرکزی ) گزینه ای درمانی است که باید به شدت مورد توجه قرار گیرد.

این درمان اغلب شامل موارد زیر است:

– بهبود وضعیت بدن

– استفاده از تکنیک های کششی مناسب

– تقویت عضلات مرکزی

– کشش عضلات به منظور بهبود انعطاف پذیری

یک فیزیوتراپیست می تواند به شما آموزش دهد که چگونه این نوع تمرینات را در خانه انجام دهید.

روغن اسنشیال

منبع معتبر تحقیقاتی نشان می‌دهد که اسانس یا پمادهای ساخته شده با کپسایسین ممکن است به کاهش درد کمک کند.

کپسایسین ماده ای است که در فلفل یافت می شود و عامل اصلی تندی فلفل است. این مواد ممکن است اعصاب ناحیه آسیب دیده را بی‌حس کرده و درد شما را کاهش دهند.

درمان های خانگی ممکن است در کاهش کمردرد بسیار مؤثر باشند.

سؤالات متداول:


1-چگونه می توانم کمردرد را در خانه درمان کنم؟

– فعالیت داشته باشید و حرکت کنید. ممکن است حرکت کردن با وجود درد، کمی اذیت کننده باشد اما به مرور زمان بهتر می شوید.

– کشش و تقویت ماهیچه ها، به ویژه در مرکز شکم، به حمایت از کمر شما کمک می کند.

– وضعیت بدنی خوب داشته باشید.

– حفظ وزن سالم.

– سیگار را ترک کنید.

– کمپرس سرد و گرم را امتحان کنید.

– داروهای OTC خود را بشناسید.

– روی کمر خود، کرم های دارویی بمالید.

2-علت کمردرد چیست؟

بلند کردن مکرر اجسام سنگین یا یک حرکت ناگهانی نامناسب می تواند عضلات پشت و رباط های ستون فقرات را تحت فشار قرار دهد. اگر در شرایط بدنی نامناسبی هستید، فشار مداوم بر روی کمر ممکن است که باعث اسپاسم عضلانی شده و درد ایجاد کند. برآمدگی یا پاره شدن دیسک ها که معمولاً به عنوان بالشتک بین استخوان ها (مهره ها) در ستون فقرات شما عمل می کنند، می تواند دردهای کمر شدیدی برای شما ایجاد کند.

3-چه نوشیدنی هایی به کمردرد کمک می کنند؟

دردکمر ممکن است مزمن بوده و یا ناشی از ورزش سنگین  باشد، آب گیلاس می تواند موجب تسکین دردهای عضلانی شود. این نوشیدنی به راحتی در فروشگاه های مواد غذایی قابل خرید بوده و معمولاً حاوی عصاره ی گیلاس ترش است. سعی کنید روزانه یک لیوان آب گیلاس بنوشید و ببینید آیا تأثیرات مثبتی در تسکین کمردرد شما دارد یا خیر.

4-کدام دارو برای کمردرد بهتر است؟

داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs )مانند ایبوپروفن (Advil، Motrin IB، …) یا ناپروکسن سدیم (Aleve)ممکن است به تسکین کمردرد کمک کنند. این داروها را فقط طبق دستور پزشک مصرف کنید. استفاده بیش از حد می تواند عوارض جانبی جدی ایجاد کند.

5-سریع ترین راه برای تسکین کمردرد چیست؟

مشخص شده است که ورزش یکی از مؤثرترین راه ها برای تسکین سریع کمر درد است. شنا، پیاده روی و یا یوگا را امتحان کنید.

6-چه زمانی کمردرد جدی است؟

اگر کمردرد شما با هر یک از علائم زیر همراه باشد، به نزدیکترین اورژانس مراجعه کنید زیرا ممکن است با یک بیماری یا آسیب جدی تری روبرو باشید: افزایش ناگهانی درد، ناراحتی، ضعف یا بی حسی. از دست دادن عملکرد مثانه. تب شدید.

7- کمردرد چه زمانی از بین می رود؟

مدت زمان کمردرد حاد از چند روز تا چند هفته متغیر است. بیشتر کمردردها حاد هستند. و با مراقبت صحیح ظرف چند روز خود به خود برطرف می شوند در نتیجه نیاز به انجام کار دیگری نخواهد بود. در برخی موارد این عارضه چند ماه طول می کشد.

8-آیا زنجبیل برای کمردرد مفید است؟

زنجبیل می تواند برای کمردرد های خفیف کمک کننده باشد. این گیاه حاوی ترکیبات فعالی است که می تواند تولید لکوترین ها و پروستاگلاندین ها را مهار کند (موادی که  در بدن منجر به التهاب و تورم دردناک می شوند.)

9-آیا پیاده روی برای کمردرد مفید است؟

پیاده روی با سرعت متوسط برای کمردرد مفید است. حرکت ساده بدن حین پیاده روی یکی از بهترین کارهایی است که می توانیم برای کمردرد مزمن انجام دهیم. روزی دو بار پیاده روی به مدت ده تا پانزده دقیقه، به کاهش کمردرد کمک می کند. به مرور زمان می توانید این فعالیت را با ورزش های سنگین تری جایگزین کنید.

10-کدامیک برای کمردرد بهتر است؟ گرما یا سرمادرمانی؟

هنگامی که کمردرد شما حاد باشد(کمتر از 4 هفته طول بکشد) و یا این عارضه به دلیل آسیب رخ داده باشد، بهتر است ابتدا از سرما درمانی استفاده کنید. کاهش دمای بدن موجب انقباض عروق خونی شده و به کاهش تورم، کاهش التهاب و ایجاد اثر بی حسی کمک می کند. هنگامی که التهاب فروکش کرد، می توانید از گرما درمانی استفاده کنید.

مقالات مرتبط

تماس با ما
× مشاوره در واتساپ